FREI XOÁN DE NAVARRETE

DEBUXO DO AUTOR

Frei Xoán de Navarrete foi un frade franciscano nacido a finais do século XV en Navarrete. Antes de ser enviado a Galicia, exerceu como porteiro e xardineiro no convento de Santa María de Jesús en Alcalá de Henares, onde coincidiu co arcebispo Alonso III de Fonseca. Foi Fonseca quen, ao observar a súa vida santa e a súa capacidade como predicador, lle ordenou misionar nas aldeas de Asturias e Galicia durante os seus últimos tres anos de vida. Destacou especialmente como un gran propagador da devoción eucarística, fundando confrarías e dotando de obxectos de culto ás igrexas máis pobres.

O seu destino definitivo foi o convento de San Francisco de Pontevedra. Á súa chegada, a cidade sufría unha epidemia de peste; Frei Xoán prometeu dende o púlpito de San Bartolomeu que a enfermidade cesaría e non volvería en corenta anos se se fundaba unha confraría en memoria da Paixón de Cristo, promesa que se considera cumprida. Entre outros feitos prodixiosos que se lle atribúen figuran a curación da rabia e o mandato de silencio e expulsión das anduriñas que ensuciaban os altares da igrexa.

DEBUXO DO AUTOR

En 1528, tras realizar unha prédica en Portonovo onde anunciou a súa propia morte, sufriu unha caída dun asno no lugar de Pedrouzos (Nantes) mentres regresaba a Pontevedra. Faleceu tres días despois na casa dun labrador da zona. Os seus restos foron trasladados ao convento de San Francisco de Pontevedra, onde se conservan hoxe en día. Malia non estar canonizado oficialmente por Roma, o seu nome figura no martiroloxio da Orde Franciscana e mantén unha forte devoción popular en Galicia.

DEBUXO DA TALLA ANTIGA DO SANTO (Debuxo do autor)

CAPELA ADICADA AO FRADE NO LUGAR DE "O SANTO" (NANTES)

- GUILLERMO RODIÑO (2026)

Comentarios

Entradas populares de este blog

LIMIAR

DEBUXO DO AUTOR PRIMEIRAS VERBAS Para a miña ledicia, e espero que tamén para a vosa, estréase hoxe O Miradoiro do Salnés . A idea deste blog vén de hai tempo. Sempre tiven o desexo de contar cun voceiro propio, un espazo no que dar a coñecer ao mundo a nosa terra, Galicia, coas súas historias, lembranzas e tesouros agochados. Foi no verán de 2025 cando, por fin, me decidín a poñer en marcha esta pequena viaxe compartida. Este blog nace da curiosidade e do agarimo por unha terra que fala sempre, se un sabe escoitala. Cada praia, cada viña, cada pedra de castro ou cada vella igrexa ten algo que contar. O meu propósito é sinxelo: compartir esas historias, grandes ou pequenas, que fan do Salnés un lugar único. Mais non só falarei do Salnés. A historia, a arte e a cultura lévannos por camiños que moitas veces saen fóra da nosa comarca, e tamén quero abrir aquí a porta a esas outras paisaxes, vilas e tradicións que forman parte do noso mundo galego e atlántico. Non se trata aquí de dar lec...

O Cruceiro máxico do Monte Faro (Noalla)

DEBUXO DO AUTOR o corazón do monte Faro, en plena parroquia de Santo Estevo de Noalla (concello de Sanxenxo), érguese un cruceiro que segue vivo, alimentado polas ofrendas que constantemente repousan ao seu carón. Non é un cruceiro calquera: na súa base acumúlanse cirios acesos, flores e, de maneira sorprendente, zapatillas que deixan os devotos como símbolo de promesas ou peticións cumpridas. A xente di que este cruceiro está ligado á maxia e aos ritos escuros, un espazo onde o sagrado e o popular conviven nun mesmo altar de pedra. As ánimas do purgatorio semellan acompañar o seu silencio, convertendo o lugar nun punto de encontro entre o mundo visible e o invisible. Mais se por algo é coñecido este cruceiro é pola súa lenda máis pintoresca, transmitida de xeración en xeración. Conta a tradición que quen padeza almorrás debe deixar unha moeda na súa base, baixar os pantalóns e sentarse enriba dela mentres recita unha oración. O rito complétase coa asistencia a unha misa na igr...

A MORTE EN GALICIA : UN PERCORRIDO POLAS NOSAS TRADICIÓNS DA ULTRATUMBA

ÁNIMAS DO PURGATORIO . DEBUXO DO AUTOR INTRODUCIÓN alicia conta cun amplo e diverso patrimonio cultural relacionado coa morte, do cal forman parte numerosos elementos inmateriais: mitos, lendas, tradicións ancestrais, supersticións, festas… Con este traballo preténdese realizar un estudo onde se reflicta a importancia da morte na cultura galega, analizando dende un punto de vista xeral os seus ritos, crenzas, lendas e mesmo festas nas que a morte e o mundo da ultratumba se converten nos principais protagonistas. O home no progreso da súa evolución descubriu un elemento que trastornaría a vida para sempre. A conciencia da presenza da morte e a certeza de que a todos visitará, ricos e pobres. Galicia, quizais polo seu atraso histórico, o seu illamento, ou a dispersión xeográfica dos seus diminutos núcleos de poboación, chegou tarde á modernidade e aínda mantén costumes e ritos da sociedade agrícola que noutros lugares se perderon baixo o peso da industrialización, o peso do ...

Buscar este blog