DEBUXO DO AUTOR o corazón do monte Faro, en plena parroquia de Santo Estevo de Noalla (concello de Sanxenxo), érguese un cruceiro que segue vivo, alimentado polas ofrendas que constantemente repousan ao seu carón. Non é un cruceiro calquera: na súa base acumúlanse cirios acesos, flores e, de maneira sorprendente, zapatillas que deixan os devotos como símbolo de promesas ou peticións cumpridas. A xente di que este cruceiro está ligado á maxia e aos ritos escuros, un espazo onde o sagrado e o popular conviven nun mesmo altar de pedra. As ánimas do purgatorio semellan acompañar o seu silencio, convertendo o lugar nun punto de encontro entre o mundo visible e o invisible. Mais se por algo é coñecido este cruceiro é pola súa lenda máis pintoresca, transmitida de xeración en xeración. Conta a tradición que quen padeza almorrás debe deixar unha moeda na súa base, baixar os pantalóns e sentarse enriba dela mentres recita unha oración. O rito complétase coa asistencia a unha misa na igr...

  ntre mediados do século VIII e finais do XI, Galiza viviu unha transformación decisiva. Non se tratou só de batallas, reis ou mosteiros: foi tamén o tempo no que se debuxou, por primeira vez, un mapa político e social da terra. A organización do espazo, os nomes das comarcas, a aparición dos condados e a rede de poder que os sostivo foron fitos que deixaron unha pegada ata hoxe recoñecible. A mediados do século VIII, despois da caída do reino visigodo fronte aos exércitos islámicos, o norte da Península Ibérica converteuse nun mosaico de resistencias cristiás. Unha delas xurdiu en Asturias, arredor da corte establecida en Oviedo. Pouco a pouco, ese poder estendeuse cara ao oeste, incorporando o que hoxe chamamos Galiza, así como O Bierzo e Sanabria. O resultado foi un reino que moitos libros simplifican como “reino de Asturias”, pero que sería máis correcto denominar reino astur-galaico-leonés : tres territorios con identidade propia baixo un mesmo monarca. A integración de Gal...

DEBUXO DO AUTOR PRIMEIRAS VERBAS Para a miña ledicia, e espero que tamén para a vosa, estréase hoxe O Miradoiro do Salnés . A idea deste blog vén de hai tempo. Sempre tiven o desexo de contar cun voceiro propio, un espazo no que dar a coñecer ao mundo a nosa terra, Galicia, coas súas historias, lembranzas e tesouros agochados. Foi no verán de 2025 cando, por fin, me decidín a poñer en marcha esta pequena viaxe compartida. Este blog nace da curiosidade e do agarimo por unha terra que fala sempre, se un sabe escoitala. Cada praia, cada viña, cada pedra de castro ou cada vella igrexa ten algo que contar. O meu propósito é sinxelo: compartir esas historias, grandes ou pequenas, que fan do Salnés un lugar único. Mais non só falarei do Salnés. A historia, a arte e a cultura lévannos por camiños que moitas veces saen fóra da nosa comarca, e tamén quero abrir aquí a porta a esas outras paisaxes, vilas e tradicións que forman parte do noso mundo galego e atlántico. Non se trata aquí de dar lec...